waar ‘t hart t meest naar verlangt
Zullen de voeten zich naar leiden
als de dag in al zijn glorie aanvangt
de gedachten na t dromen reëel zijn gang gaan
en het verlangen vrij spel heeft
is dat immense gevoel niet te vermijden

waar de zon zijn eerste stralen laat schijnen
en het leven langzaam op gang komt
Zie je de schitteringen als miljoenen diamanten op het wateroppervlak
golven die schuimend aanmeren op hun gemak
In de verte een zeilschip achter de horizon verdwijnen

starend in de verte tot waar het oog reikt
steekt het groenblauwe water af tegen de hemelsblauwe lucht
water zo helder dat je op de bodem vissen kunt zien
de branding die aanspoelt en voor het witte zand wijkt
de meeuwen spelend in de wind in vogelvlucht

wuivende palmbomen balkons gevuld met bloemenpracht
bloemen in alle kleuren van de regenboog
muziek die je terug voert naar je jeugd
geluiden en geuren uit een tijd met enorme aantrekkingskracht

herinneringen uit een zorgeloos verleden
waar de geest nog kinderlijk rein was
denkend aan de candelaria, la caleta en chupachups
en het rondje in de koets met paarden die liepen in rustige pas

verlangen, naar een plek die in je dromen verschijnt
personen die toen belangrijk in je leven waren
die loveones die nu naar andere zijde zijn
Het verlangen vergroot naar begin der jaren

Die tijden waar je geest niet bezig was met de problemen van volwassenen
diezelfde gedachten die nu parten spelen
verlangens en verleidingen
die bij allen een ego strelen

dus onderwijl genietend van al het moois
wat natuur te bieden heeft
drijven gedachten verder dan de diamanten schittering
naar dat ene wat in a mind rondzweeft
waaraan je denkt met meer gevoel dan alleen vertedering.

waar ‘t hart t meest naar verlangt
Zullen de voeten zich naar leiden
als de dag in al zijn glorie aanvangt
de gedachten na t dromen reëel zijn gang gaan
en het verlangen vrij spel heeft
is dat immense gevoel niet te vermijden

waar de zon zijn eerste stralen laat schijnen
en het leven langzaam op gang komt
Zie je de schitteringen als miljoenen diamanten op het wateroppervlak
golven die schuimend aanmeren op hun gemak
In de verte een zeilschip achter de horizon verdwijnen

starend in de verte tot waar het oog reikt
steekt het groenblauwe water af tegen de hemelsblauwe lucht
water zo helder dat je op de bodem vissen kunt zien
de branding die aanspoelt en voor het witte zand wijkt
de meeuwen spelend in de wind in vogelvlucht

wuivende palmbomen balkons gevuld met bloemenpracht
bloemen in alle kleuren van de regenboog
muziek die je terug voert naar je jeugd
geluiden en geuren uit een tijd met enorme aantrekkingskracht

herinneringen uit een zorgeloos verleden
waar de geest nog kinderlijk rein was
denkend aan de candelaria, la caleta en chupachups
en het rondje in de koets met paarden die liepen in rustige pas

verlangen, naar een plek die in je dromen verschijnt
personen die toen belangrijk in je leven waren
die loveones die nu naar andere zijde zijn
Het verlangen vergroot naar begin der jaren

Die tijden waar je geest niet bezig was met de problemen van volwassenen
diezelfde gedachten die nu parten spelen
verlangens en verleidingen
die bij allen een ego strelen

dus onderwijl genietend van al het moois
wat natuur te bieden heeft
drijven gedachten verder dan de diamanten schittering
naar dat ene wat in a mind rondzweeft
waaraan je denkt met meer gevoel dan alleen vertedering.

Zoals altijd gaat de vakantie veel te snel. Je kijkt er een heel jaar naar uit om gemiddeld zo een week of 3 lekker even weg te gaan naar een warme plaats. Even weg van alles wat de normale routine is. Even tot rust komen. Op dit moment kan ik eigenlijk maar 1 keer per jaar op vakantie gaan dus die vakantie bestaat voor mij uit rust. Rust en zon, zee en strand.

Geen culturele uitstapjes, al vind ik die best wel leuk, en erop uittrekken. Nee gewoon met een boek genieten van die warme zonnestralen en de duizend glinsterende diamanten op het water.
Lekker zwemmen en weer opdrogen in de zon en heerlijk even wegdromen in een diepe slaap. Wel uitkijken voor de zon natuurlijk.

Mijn vakantie zit er na vandaag weer op. Maandag moet ik weer aan het werk. Zo geen zin in maar ik mag natuurlijk niet klagen. En het leuke is dat ik kan uitkijken naar oktober waarin ik er weer even tussenuit mag naar mijn familie in Cadiz. Daar heb ik vet veel zin in.

Ik kan terug kijken op heerlijke rust die helaas de laatste week werd verstoord door het een en ander. Ik weet hoe sommige nuchtere mensen over dit onderwerp denken maar ik persoonlijk ben er wel van overtuigd dat er meer is tussen hemel en aarde. En precies datgene wat "ertussen" hangt heeft er de laatste week toe doen leiden dat er een bijna volksverhuizing op gang kwam van het ene appartement naar het andere. De onze om precies te zijn.

De gebeurtenissen in het ene appartement liepen de laatste week op en resulteerde in het over straat lopen met matrassen, kussens, beddengoed en de rest en eindigde bij ons in de voorkamer op de grond.

De bewoners zullen wel gedacht hebben; waar gaat dat naartoe met al die inboedel.

Ze wilden onder geen voorwaarde meer een andere nacht doorbrengen in het geteisterde app.
Shayra had natuurlijk de tijd van haar leven met al dat leven om haar heen in de vorm van een soort pyjama party.
Haar gespook is tot de vroege uurtjes doorgegaan.

Zoals altijd gaat de vakantie veel te snel. Je kijkt er een heel jaar naar uit om gemiddeld zo een week of 3 lekker even weg te gaan naar een warme plaats. Even weg van alles wat de normale routine is. Even tot rust komen. Op dit moment kan ik eigenlijk maar 1 keer per jaar op vakantie gaan dus die vakantie bestaat voor mij uit rust. Rust en zon, zee en strand.

Geen culturele uitstapjes, al vind ik die best wel leuk, en erop uittrekken. Nee gewoon met een boek genieten van die warme zonnestralen en de duizend glinsterende diamanten op het water.
Lekker zwemmen en weer opdrogen in de zon en heerlijk even wegdromen in een diepe slaap. Wel uitkijken voor de zon natuurlijk.

Mijn vakantie zit er na vandaag weer op. Maandag moet ik weer aan het werk. Zo geen zin in maar ik mag natuurlijk niet klagen. En het leuke is dat ik kan uitkijken naar oktober waarin ik er weer even tussenuit mag naar mijn familie in Cadiz. Daar heb ik vet veel zin in.

Ik kan terug kijken op heerlijke rust die helaas de laatste week werd verstoord door het een en ander. Ik weet hoe sommige nuchtere mensen over dit onderwerp denken maar ik persoonlijk ben er wel van overtuigd dat er meer is tussen hemel en aarde. En precies datgene wat "ertussen" hangt heeft er de laatste week toe doen leiden dat er een bijna volksverhuizing op gang kwam van het ene appartement naar het andere. De onze om precies te zijn.

De gebeurtenissen in het ene appartement liepen de laatste week op en resulteerde in het over straat lopen met matrassen, kussens, beddengoed en de rest en eindigde bij ons in de voorkamer op de grond.

De bewoners zullen wel gedacht hebben; waar gaat dat naartoe met al die inboedel.

Ze wilden onder geen voorwaarde meer een andere nacht doorbrengen in het geteisterde app.
Shayra had natuurlijk de tijd van haar leven met al dat leven om haar heen in de vorm van een soort pyjama party.
Haar gespook is tot de vroege uurtjes doorgegaan.

Nee, het is niet om mezelf een schouderklopje te geven omdat ik vind dat ik zo positief in het leven sta. En het is ook verschrikkelijk cliché, dat weet ik. Maar geluk maak je echt zelf. Tuurlijk, er overkomen je in een leven ongelukkige dingen. We krijgen te maken met ziekten, geldproblemen, ruzies en sterfgevallen van die mensen van wie je het meeste houdt.

Dat zijn veelal dingen die je niet kunt voorkomen of vermijden. Het hoort min of meer bij het leven zullen we maar denken. Zoals ik vaak zeg, het zijn van die tests die bij het leven horen. Die lessen waar we van moeten leren en waar we wijzer van worden zodat we op een dag, als we heel oud zijn, hopelijk zo wijs zijn dat al het geleerde een doel dient.

Oke, sommige mensen zullen nooit leren van hun fouten maar volgens het boeddhisme moeten die mensen gewoon nog een keer terug komen om verder te leren. Dat even terzijde.

Ik houd echt van de stelling dat zelfs de langste reis ergens begint met een eerste stap. Met andere woorden, de weg naar hetgeen je wilt bereiken kan lang zijn maar je moet wel ergens beginnen om daar te komen waar je wilt komen. Dat kun je alleen zelf doen. Er zijn wel hulpmiddelen om het makkelijker te maken maar zelfs die middelen moet je zelf benaderen voor gebruik.

Ik klink vast als dr. Phil soms en zal ook net als hij zo af en toe afvallen van die dingen waar ik in geloof. Gewoon omdat mij weer eens iets overkomt wat een kink in de kabel brengt. Dan voel je je zo ongelukkig en dan vraag je je af waarom jou dit overkomt.
Waarom niet? Is dan een volgende vraag. Waarom zou al het ongeluk in de wereld alleen een ander kunnen overkomen?
Dus als je je dat bedenkt en je meet aan mensen die het erger treffen dan is het mogelijk om weer je schouders eronder te kunnen zetten.

Voor niets komt de zon op. Al het andere daar moet je wat voor doen. Jij bepaalt zelf hoever je wilt gaan om je doel te bereiken. Die kracht heb je. Niet denken dat je de kracht niet hebt om door te zetten. Zoek het diep van binnen op. Je hebt de steun van die persoon die het meest van je houdt. Zij die alles in haar leven on hold heeft gezet om voor haar kinderen te zorgen. En tuurlijk zal zij ook wel eens dingen hebben gedaan waarvan later moest blijken dat het niet de juiste keus is geweest. Maar ze staat er wel. Nog steeds. Zij had de kracht om verder te gaan ondanks de tegenslagen en jij bent een product van haar. Dus kom mij niet vertellen dat je er geen kracht voor hebt.

Ik hoor je woorden en eigenlijk hoef ik je niets te vertellen. Je weet het zelf heel goed allemaal. Volg dat gevoel dan! Al die andere acties zijn er om de realiteit te ontvluchten. Die zullen je niet sterker maken in de weg naar je doel.
Als je denkt dat je overal een teken ziet…..neem deze blog dan mee als teken.

Je komt er wel. Ik geloof in je. En belangrijker….zij gelooft in je.

Nee, het is niet om mezelf een schouderklopje te geven omdat ik vind dat ik zo positief in het leven sta. En het is ook verschrikkelijk cliché, dat weet ik. Maar geluk maak je echt zelf. Tuurlijk, er overkomen je in een leven ongelukkige dingen. We krijgen te maken met ziekten, geldproblemen, ruzies en sterfgevallen van die mensen van wie je het meeste houdt.

Dat zijn veelal dingen die je niet kunt voorkomen of vermijden. Het hoort min of meer bij het leven zullen we maar denken. Zoals ik vaak zeg, het zijn van die tests die bij het leven horen. Die lessen waar we van moeten leren en waar we wijzer van worden zodat we op een dag, als we heel oud zijn, hopelijk zo wijs zijn dat al het geleerde een doel dient.

Oke, sommige mensen zullen nooit leren van hun fouten maar volgens het boeddhisme moeten die mensen gewoon nog een keer terug komen om verder te leren. Dat even terzijde.

Ik houd echt van de stelling dat zelfs de langste reis ergens begint met een eerste stap. Met andere woorden, de weg naar hetgeen je wilt bereiken kan lang zijn maar je moet wel ergens beginnen om daar te komen waar je wilt komen. Dat kun je alleen zelf doen. Er zijn wel hulpmiddelen om het makkelijker te maken maar zelfs die middelen moet je zelf benaderen voor gebruik.

Ik klink vast als dr. Phil soms en zal ook net als hij zo af en toe afvallen van die dingen waar ik in geloof. Gewoon omdat mij weer eens iets overkomt wat een kink in de kabel brengt. Dan voel je je zo ongelukkig en dan vraag je je af waarom jou dit overkomt.
Waarom niet? Is dan een volgende vraag. Waarom zou al het ongeluk in de wereld alleen een ander kunnen overkomen?
Dus als je je dat bedenkt en je meet aan mensen die het erger treffen dan is het mogelijk om weer je schouders eronder te kunnen zetten.

Voor niets komt de zon op. Al het andere daar moet je wat voor doen. Jij bepaalt zelf hoever je wilt gaan om je doel te bereiken. Die kracht heb je. Niet denken dat je de kracht niet hebt om door te zetten. Zoek het diep van binnen op. Je hebt de steun van die persoon die het meest van je houdt. Zij die alles in haar leven on hold heeft gezet om voor haar kinderen te zorgen. En tuurlijk zal zij ook wel eens dingen hebben gedaan waarvan later moest blijken dat het niet de juiste keus is geweest. Maar ze staat er wel. Nog steeds. Zij had de kracht om verder te gaan ondanks de tegenslagen en jij bent een product van haar. Dus kom mij niet vertellen dat je er geen kracht voor hebt.

Ik hoor je woorden en eigenlijk hoef ik je niets te vertellen. Je weet het zelf heel goed allemaal. Volg dat gevoel dan! Al die andere acties zijn er om de realiteit te ontvluchten. Die zullen je niet sterker maken in de weg naar je doel.
Als je denkt dat je overal een teken ziet…..neem deze blog dan mee als teken.

Je komt er wel. Ik geloof in je. En belangrijker….zij gelooft in je.

Ja joh….Het gaat weer lekker vandaag.

Wij moeten meedraaien bij leerling vervoer. Waarom? Gewoon omdat de LG van ons dit besproken heeft met de LG van hun. Zodat we elkaar kunnen helpen in drukke perioden. Leuk bedacht. Het werkt wat mij betreft alleen nog steeds niet. Eén keer heb ik meegedraaid en is me getoond wat er van me verwacht wordt. Die ene keer is natuurlijk niet voldoende om het in mijn eentje te gaan doen. Er hangen zoveel regeltjes en voorwaarden aan, zoveel verschillende soorten van subsidie die ouders kunnen krijgen voor hun kind als het gaat om Leerling vervoer.

Dus zou ik vorige week ook even meekijken/ doen. Blijken ze daar een onderbezetting te hebben. Mooi! zou je denken want dan kunnen ze mijn hulp dus goed gebruiken. Even niet denkend aan al het werk wat er op mijn eigen bureautje ligt en de twee projecten waarmee ik bezig ben. Namelijk Het nieuwe werken en de livegang van het digitaal gaan. Klinkt raar….livegang van het digitaal gaan.

We gaan dus digitaal met onze subsidieaanvragen. Dat is vandaag gebeurd alleen zijn ze bij het scanbureau even vergeten om hetgeen ze gescand hebben te plaatsen in het programma waarmee we gaan werken. Vier weken hebben ze de dossiers nu en nog staan ze er niet in. Maar goed dat was even tussendoor.

Ik was bij leerling vervoer gebleven. Ze waren onderbezet en konden om die reden mij niet inwerken. Waar normaal 7 man zit, zaten er nu maar 3. En die hadden hun handen vol aan hun eigen werk en heel begrijpelijk geen tijd om mij te helpen. Tja dan ga ik snel verder met mijn eigen werk. Beetje jammer.

Dus vandaag was poging 3. Om een uur of acht zag ik een collega met taarten binnen komen. Want we hadden wat te vieren vandaag. Owww??? Wat dan? Weet je dat niet? Nou vandaag is de live gang!! Om negen uur hebben jullie overleg met aansluitend taart om dit te vieren.
Oww je bedoelt die livegang zonder dat we gegevens kunnen oproepen!!! Make sense.
Negen zeg je?? Dan moet ik helpen bij Leerling vervoer. He weer een dilemma. Helpen daar of overleg en taart eten en op mijn eigen plek blijven en mijn eigen werk doen.
Het was een moeilijke keuze maar ik heb voor het laatste gekozen. (Behalve die taart dan want dat kon maag vandaag niet aan). Helaas weer voor LV= leerling vervoer. Dat schiet dus lekker op.

Vervolgens zit ik in overleg en word ik eruit gehaald omdat er de afspraak stond met de postkamer om afspraken te maken rondom de post die zij voor ons moeten scannen. Ow nou oke ik had toegezegd dit te willen oppakken. Beetje jammer weer dat er geen tijd en dag aangebonden is en ik dus gewoon uit mijn overleg gehaald wordt. Maar ja prioriteiten stellen. Mijn sterkste kant. Dus hobbel hobbel met pen en papier naar beneden met B. Komen we binnen…..zegt P. tegen B. Ik ben nog niet klaar hoor! Ow je zegt net dat je zo gaat beginnen. Ja zo maar niet nu ik heb wel een paar uur nodig nog.

Nou ik weer terug naar mijn overleg met aansluitend taart. Nou eindelijk pauze. Even met Kimmie lunsse. Terug op kantoor ben ik gebeld door P. Ik kan nu komen. Ik zit net financiën te regelen maar goed ik moet nu naar beneden. Komt voor de verandering nog even een ad hock spoedgevalletje tussendoor. Dus eer ik beneden bij P. aankomen ben ik weer een half uur verder. Maar ik ben er! Kom maar op. Ik zit klaar met pen en papier en flesje water.

Nee hoor zegt P. Ik heb maar twee scanstukken. Die moet je even beoordelen en dan scan ik het in en dan bel ik je als het er staat. Huh???!!!! Heb je daar een paar uur voor nodig gehad!?? Ikke nu even niet meer bekrijpppp!  
Hell ik ga weer terug naar boven mennnn………Ik heb ff muziek nodig hoor want mijn hoofd is helemaal horensdol nu. Even Zen voordat ik mijn volgende overleg in ga.
Peace OUtzz.

Ja joh….Het gaat weer lekker vandaag.

Wij moeten meedraaien bij leerling vervoer. Waarom? Gewoon omdat de LG van ons dit besproken heeft met de LG van hun. Zodat we elkaar kunnen helpen in drukke perioden. Leuk bedacht. Het werkt wat mij betreft alleen nog steeds niet. Eén keer heb ik meegedraaid en is me getoond wat er van me verwacht wordt. Die ene keer is natuurlijk niet voldoende om het in mijn eentje te gaan doen. Er hangen zoveel regeltjes en voorwaarden aan, zoveel verschillende soorten van subsidie die ouders kunnen krijgen voor hun kind als het gaat om Leerling vervoer.

Dus zou ik vorige week ook even meekijken/ doen. Blijken ze daar een onderbezetting te hebben. Mooi! zou je denken want dan kunnen ze mijn hulp dus goed gebruiken. Even niet denkend aan al het werk wat er op mijn eigen bureautje ligt en de twee projecten waarmee ik bezig ben. Namelijk Het nieuwe werken en de livegang van het digitaal gaan. Klinkt raar….livegang van het digitaal gaan.

We gaan dus digitaal met onze subsidieaanvragen. Dat is vandaag gebeurd alleen zijn ze bij het scanbureau even vergeten om hetgeen ze gescand hebben te plaatsen in het programma waarmee we gaan werken. Vier weken hebben ze de dossiers nu en nog staan ze er niet in. Maar goed dat was even tussendoor.

Ik was bij leerling vervoer gebleven. Ze waren onderbezet en konden om die reden mij niet inwerken. Waar normaal 7 man zit, zaten er nu maar 3. En die hadden hun handen vol aan hun eigen werk en heel begrijpelijk geen tijd om mij te helpen. Tja dan ga ik snel verder met mijn eigen werk. Beetje jammer.

Dus vandaag was poging 3. Om een uur of acht zag ik een collega met taarten binnen komen. Want we hadden wat te vieren vandaag. Owww??? Wat dan? Weet je dat niet? Nou vandaag is de live gang!! Om negen uur hebben jullie overleg met aansluitend taart om dit te vieren.
Oww je bedoelt die livegang zonder dat we gegevens kunnen oproepen!!! Make sense.
Negen zeg je?? Dan moet ik helpen bij Leerling vervoer. He weer een dilemma. Helpen daar of overleg en taart eten en op mijn eigen plek blijven en mijn eigen werk doen.
Het was een moeilijke keuze maar ik heb voor het laatste gekozen. (Behalve die taart dan want dat kon maag vandaag niet aan). Helaas weer voor LV= leerling vervoer. Dat schiet dus lekker op.

Vervolgens zit ik in overleg en word ik eruit gehaald omdat er de afspraak stond met de postkamer om afspraken te maken rondom de post die zij voor ons moeten scannen. Ow nou oke ik had toegezegd dit te willen oppakken. Beetje jammer weer dat er geen tijd en dag aangebonden is en ik dus gewoon uit mijn overleg gehaald wordt. Maar ja prioriteiten stellen. Mijn sterkste kant. Dus hobbel hobbel met pen en papier naar beneden met B. Komen we binnen…..zegt P. tegen B. Ik ben nog niet klaar hoor! Ow je zegt net dat je zo gaat beginnen. Ja zo maar niet nu ik heb wel een paar uur nodig nog.

Nou ik weer terug naar mijn overleg met aansluitend taart. Nou eindelijk pauze. Even met Kimmie lunsse. Terug op kantoor ben ik gebeld door P. Ik kan nu komen. Ik zit net financiën te regelen maar goed ik moet nu naar beneden. Komt voor de verandering nog even een ad hock spoedgevalletje tussendoor. Dus eer ik beneden bij P. aankomen ben ik weer een half uur verder. Maar ik ben er! Kom maar op. Ik zit klaar met pen en papier en flesje water.

Nee hoor zegt P. Ik heb maar twee scanstukken. Die moet je even beoordelen en dan scan ik het in en dan bel ik je als het er staat. Huh???!!!! Heb je daar een paar uur voor nodig gehad!?? Ikke nu even niet meer bekrijpppp!  
Hell ik ga weer terug naar boven mennnn………Ik heb ff muziek nodig hoor want mijn hoofd is helemaal horensdol nu. Even Zen voordat ik mijn volgende overleg in ga.
Peace OUtzz.

Waar is mijn inspiratie???

Waar is mijn inspiratie???